Źródła podają rozmiar 60 - 80 cm, znane przypadki ponad 90 cm. Jednak większe niż 70 cm są bardzo rzadkie w domowych akwariach. Jest to ryba długowieczna, mogąca dożyc 28 i wiecej lat. Najcięższa złowiona Pacu w naturze warzyła 25 kg.

Nie ma wyraźnych różnic między samicą a samcem, w okresie rozrodu samce charakteryzują się intensywniejszą barwą brzucha i dojrzewają szybciej niż samice.

Orinoko i Amazonka, występuje również miejscami w centralnej i południowej Ameryce. Obecnie ich zasięg zwiększa się ze względu na rozpowszechnianie przez ludzi. Jest to ryba ceniona ze względu na dobre mięso, często poławiana w celach konsumpcyjnych.

Wymaga ogromnych zbiorników, z dobrze natlenioną wodą. Zbiornik dla dorosłego okazu powinien wynosić ponad 1000 l dobrą opcją byłby zbiornik ponad 2000 l. Szybka przemiana materii powoduje nadmierne zanieczyszczenia wody, w związku, z czym konieczna jest nadfiltracja. Woda powinna być przejrzysta i klarowna, bez zawiesin. Podłoże piaszczyste lub w formie drobnego żwiru. Zbiornik może być obsadzony roślinnością, należy jednak wybierać rośliny o dobrze rozwiniętym systemie korzeniowym oraz o twardych liściach, gdyż mogą być one nadgryzane. Ze względu na dużą płochliwość zarówno przy karmieniu jak i wszelkiej pielęgnacji zaleca się wyłączyć światło w zbiorniku. Pacu jest mniej agresywna niż jej kuzyni z rodzaju Pygocentrus jednak przy pielęgnacji zbiornika należy pamiętać o jej szczękach i zachować ostrożność. Przy wszelkich pracach pielęgnacyjnych gasić światło, aby zminimalizować stres u ryb. Akwarium powinno być z dużą ilością kryjówek, szczególne w młodocianym stadium. Przy większej ilości ryb należy zapewnić wystarczającą ilość kryjówek, w celu uniknięcia walk.

Inne nazwy: Colossoma brachypomus (silver) lub Colossoma macropomum (red-bellied), pirania roślinożerna, srebrna pirania, pirania owocożerna, Pirapitinga, Tambaqui, Black Pacu.
Morfologia: Ciało podobne do ryb z rodzaju Pygocentrus, silnie bocznie spłaszczone. Podstawowe kolory to mieszające się ze sobą: srebrny i czarny. Podbrzusze w kolorze czerwonym. Z wiekiem ryby nabierają intensywnego czarnego zabarwienia, a barwa czerwona może stopniowo zanikać. Pacu charakteryzują się matowym zabarwieniem łusek, w przeciwieństwie do ryb z rodzaju pygocentrus charakteryzujących się złotą, lub srebrną poświatą. Głowa w stosunku do reszty ciała mała z wyraźanie wydłużoną szczęką. Pacu posiadają mocne szczęki z imponującym uzębieniem, którymi w naturalnym środowisku rozłupują orzechy. Oczy Pacu są duże w stosunku do głowy. Szczęka łagodnie opadająca i nie tak muskularna jak u ryb z rodzaju pygocentrus. Ogon Pacu jest duży i wyraźnie wcięty. Bez ciemnego zabarwienia u podstawy ogona, widoczna jedynie ciemna końcówka na końcach płetwy.
Więzi międzygatunkowe: Możliwe jest trzymanie innych gatunków ryb, są to: Clarias batrachus, Osteoglossum Bicirrhosum, Firemouth Cichlid, Astronotus ocellatus oraz z innymi większymi i mało agresywnymi pielęgnicami z Ameryki. W celu uniknięcia potyczek oraz kanibalizmu w akwarium ryby powinny być zbliżonych rozmiarów. W porównaniu z rybami z gat. Pygocentrus, pirania pacu jest niezwykle płochliwa i nieśmiała. Ze względu na rozmiary, jakie osiąga może być hodowana pojedynczo. W grupie obserwuje się walki o rewir.
Rozmnażanie: Trudna w rozmnożeniu, jednak znane są przypadki rozmnażania tej piranii w domowych akwariach. W Ameryce prowadzone są farmy hodowlane na wzór polskich hodowli karpi.
Żywność: Pacu są rybami wszystkożernymi. Ich potężne szczęki są w stanie poradzić sobie z najtwardszymi warzywami. Uważane są za piranie roślinożerne, tymczasem jednakowo przyjmują pokarm mięsny. Odżywiają się one warzywami zielonymi, ale również pomidorami, truskawkami, grejpfrutami, bananami oraz innymi owocami. Na pokarm mięsny składają się: serca wołowe, filety rybne, ośmiornice, mrożone stynki, kryl, krewetki, ochotki, mięso wołowe i konina. Należy dbać o to, aby resztki żywności niezjedzone przez pacu, były usuwane z wody. Są to ryby, które przeżuwają wszystko, co znajdzie się w zasięgu pyska. Często wciągają żwir w poszukiwaniu pokarmu, po czym wypłuwają go z powrotem. W akwarium należy uważać na luźno pozostawione kable, gdyż moga one być czasami obgryzane.

Opracowanie: Karolina Myroniuk