Mniej więcej 35cm. Jednak większe niż 30 cm sa bardzo rzadkie w domowych akwariach.

Żyją w rzekach centralnej i południowo-wschodniej części Andów włącznie z przybrzeżnymi rzekami Gujany i Brazylii. W północno-wschodniej części Brazylii wprowadzane były do małych wytworzonych przez ludzi jeziorek. Chociaż ekologicznie mało wymagające to jednak uważane są za gatunek nadzwyczajnie rzadki w czarnych wodach rzek. (*FINK*, 1993 ).

Narybek i młode sztuki tego gatunku mogą być utrzymywane w zbiorniku co najmniej 80 litrów. Dla ryb dorosłych co najmniej 500 litrów. Do rozmnażania potrzebne jest akwarium o pojemności 1000 litrów. Powszechnie uważa się, że powinno przypadać około 80 litrów na rybę. Przy projektowaniu zbiornika dla piranii należy postawić na długość i szerokość aniżeli na wysokość. Znaczenie ma tutaj powierzchnia dna, która powinna wynosiĆ dla tej grupy ok. 0,75 m2.
Z powodu swojej nieśmiałej natury bardzo łatwo się płoszy. Zbiornik powinien być umiejscowiony tak, aby nie niepokoić ryb. Należy zapewnić im odpowiednią ilość kryjówek, dzięki czemu będą się czuły bezpiecznie. Odpowiednie jest wypełnienie akwarium dużą ilością korzeni o zróżnicowanych kształtach. Podłoże piaskowe, drobno żwirowe i raczej ciemne niż jasne. Spowoduje to wydobycie barwy oraz lepsze samopoczucie ryb. Przy podłozu zbyt jasnym mogą mieć tendencje do płowienia. Na dnie duża ilość liści, torfu oraz szyszeczek olchowych imitujacych naturalne środowisko. Roślinność powinna być odporna, gdyż w niektórych przypadkach może być obgryzana i niszczona w trakcie tarła. Dobrą opcją jest umieszczenie w zbiorniku tylko i wyłącznie roślin pływających na powierzchni: pistii lub hiacynta wodnego. Powodują one ocienienie zbiornika, które jest jak najbardziej pożądane. Sprawia to, że ryby czują się bezpieczniej i chętniej pływają wśród ich korzeni. Oświetlenie nie powinno byż zbyt mocne, gdyż ryby mają wtedy tendencję do chowania sie po kątach. Przy hodowli piranii wymagane są bardzo wydajne filtry ze względu na duży metabolizm ryb. Przemiana materii powoduje stosunkowo szybkie zanieczyszczanie wody, stąd konieczne jest silne filtrowanie, a także regularna wymiana wody co 14 dni, w ilosci 30%. Piranie uwielbiają krystalicznie czystą wode, bez żadnej zawiesiny.

Pozycja w systematyce:
- Characiformes (kąsaczokształtne)
- Serrasalmidae (piraniowate)
Inne nazwy: Red Bellied Piranha, Redbelly, Red Breasted Piranha, Red Piranha, Red, Piranha, Common Piranha, Natterer Piranha. Żółta forma o złotawym kolorze zwana jest żóltą piranią królewską, 'Ternetzi' czasami wyróżniana jak osobny gatunek pod nazwa Pygocentrus ternetzi. Miejscowa ludność nazywa ten gatunek piranią Vermilla w Brazylii, i piranią Roja w Peru, obydwie nazwy oznaczają Czerwoną Piranię.
Morfologia: Ciało kształtem podobne do innych ryb z rodzaju Pygocentrus, silnie bocznie spłaszczone. Podstawowe kolory ciała to najczęściej występujące i mieszające się między sobą: srebro, złoto i czarny z bardzo wyraźnymi świetlnymi refleksami. Podbrzusze znane jest z rozmaitości kolorów, wahających się od żółtego i pomarańczowego do czerwonego. Kolory te nie wychodzą poza boczną linię. Niektóre z ryb są mocno ozłocone, przez co powszechnie nazywane są zlotymi piraniami (dot."Ternetzi" – odmiana ta znajdowana jest na Południu Brazylii, w Paragwaju i Północnej Argentynie ). Całe ciało pokryte jest pięknym srebrzystym płyskiem oraz ciemniejszymi plamkami. Ogon, przezroczysty z pionowym białym pasem w środku, jest wielki i potężny, umożliwiający bardzo szybkie pływanie. Głowa wyraźnie zaokrąglona, szczęka jest bardzo muskularna i potężna tzw. buldogowata. Zęby trójkątne na obu szczękach ostre, osadzone przeciwlegle, grube wargi, spod których widać tylko szczyty zebów. Oczy są wielkie, umieszczone przed głową, mają przekątną ciemną linie (dla zamaskowania oczu). Przechodzą w czerwień w mniej więcej 3/4 długości oka (charakterystyczna czerwona obwódka ).
Więzi międzygatunkowe: Nadzwyczaj niebezpieczne dla innych ryb, konflikty możliwe w obrębie tego samego gatunku i czasami w obrębie członków tego samego stada. Ponieważ piranie prowadzą stadny tryb życia, w akwarium należy pielęgnować grupę co najmniej kilkunastu osobników.
Rozmnazanie: Trudna w rozmnożeniu, jednak znane są przypadki rozmnażania tej piranii w domowych akwariach. Osiągają dojrzałość płciową przy wielkości 15-18 cm.
Żywność: Preferuje caŁe ryby i surowe miĘso podzielone na części. Młode ryby muszą być karmione codziennie i obficie. Dorosłe wystarczy karmić 2 razy na tydzień. Ilość i wielkość karmy powinna być tak dobrana i dozowana, by zjadła każda ryba. Wymaga to pewnej wprawy. Należy kontrolować, czy wszystko zostało wyjedzone i czy nic nie zostało wyplute (co zdarza się dosyć często). Wszelkie resztki pokarmowe należy natychmiast usuwać.
Przyjmują pokarm granulowany, tabletki witaminowe i wafelki, jarzyny w tym: sałatę, marchew, banany, szpinak. Na pokarm mięsny składają się: serca wołowe, filety rybne, ośmiornice, mrożone stynki, kryl, krewetki, ochotki, mięso wołowe i konina.

Opracowanie: Karolina Myroniuk